ਵਿਸ਼ਵ ਸਿੰਘ

ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ

ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ,
ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ,
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ,
ਚੰਗਾ ਅੱਖਿਆ ਜਾਵੇ....

ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ,ਉਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ,
ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਹੀ,
ਜਿਸ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਸੀਨੇ ਤੱਕ ਉਤਰ ਜਾਵੇ,
ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੱਖਰ,
ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲੂ ਕੰਡੇ,
ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਵਣ...

ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਨਹੀਂ,
ਜਿਸ ਵਿਚ ਗਣਿਤ ਵਾਂਗ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਤੋੜ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਉਹ ਤਾਂ ਮਹਿਜ ਇੱਕ ਗਣਿਤ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੋਇਆ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਦੇ ਬੋਲ,
ਜੁਬਾਨ ਉਤੇ ਚਿਕਨੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਰਾ ਚਿਪਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ

ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਨਹੀਂ,
ਜੋ ਲੋਭ ਜਾ ਕਿਸੇ ਦਬਾਅ ਵਿਚ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ,
ਜਾ ਜਾਲਮ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈਂ,
ਜਿਸ ਵਿਚ ਨਿੱਤ ਭੁਖੇ ਮਰਦੇ ਤੇ,
ਫੁੱਟਪਾਥਾਂ ਤੇ ਪੈਂਦੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀਆਂ,
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਗਮੀਆਂ ਹੋਣ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਹੈਂ.

ਕਿਸੇ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ,
ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਾਵਿਤਾ ਲਿਖਣਾ,
ਉਹ ਤਾਂ ਇੱਕ ਬਣਾਉਟੀਪੁਣਾ ਹੋਇਆ,
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਨਹੀਂ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹੀ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ,
ਜਿਸ ਨੇ ਨਿੱਤ ਦੇ ਤਾਪ ਸੰਤਾਪ ਹੰਢਾਏ ਹੋਣ,
ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਹੋ ਰਹੀ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਵਿਰੁਧ ਅਵਾਜ਼ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈਂ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਗਣਿਤ ਲਾ ਕੇ ਕਾਵਿਤਾ ਲਿਖਣਾ ਕਾਵਿਤਾ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਤਾਂ ਮਹਿਜ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈਂ,
ਅਸਲ ਕਾਵਿਤਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ.

ਵਿਸ਼ਵ ਸਿੰਘ