'ਸਾਂਝੀ ਕਲਮ' ਦਾ ਇੱਕ ਵਰ੍ਹਾ

ਪ੍ਰਵੀਨ ਸ਼ਰਮਾਂ

'ਲੜਕਾ ਲੜਕੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ'  

ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ

ਸਮਝਿਆ ਸੀ

ਮਨ 'ਚ ਵਸਾ ਲਿਆ ਸੀ

'ਲੜਕਾ ਲੜਕੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ'

ਮੇਰੇ ਮਜਦੂਰ ਬਾਪ ਨੇ

ਕੀਤਾ ਸੀ ਸਾਕਾਰ

ਮੈਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦਿੱਤਾ

ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੁਲਾਰ .

ਮੈਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰਨ ਲਈ

ਮਾਂ ਹੋ ਗਈ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ  ਕਾਬਲ ਹੋਈ , ਉਂਗਲ ਛੱਡ ਕੇ

ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਤੁਰਨ ਦੇ

ਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੱਕ ਆਈ ਧੀ

ਲੁਕਦੀ ਨਹੀਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ 'ਚ

ਧੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਨਾ ਰਾਜੇ ਰਾਣੀਆਂ

ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾਕੇ ਪਰਤ ਆਇਆ

ਬਾਬਲ ਮੈਨੂੰ ਤੋਰ ਕੇ ...

ਅੱਜ ਵੀ ਓਥੇ ਹੀ ਖਲੋਤਾ ਹੈ

ਮੇਰਾ  ਬੁੱਢਾ ਮਜਦੂਰ ਬਾਪ

ਤੇ ਮੈਂ ਪੈਰਾਂ ਸਿਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ

ਖੜੀ ਹਾਂ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ .

ਕਿਉਂ ਕਿ ਮਾਂ ਅਕਸਰ ਆਖਦੀ ਹੈ

ਨੀਵੀਂ ਹੋ ਕੇ ਕੱਟ ਲੈ ਦਿਨ ਧੀਏ

ਧੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਬੇਗਾਨੇ ਬਸ ਧੀਏ

ਧਰਤ ਮਹਾਨ ਧੀਏ ਸਭ ਕੁਝ ਜ਼ਰਦੀ

ਸੀ ਨਾ ਕਰਦੀ

ਫੇਰ ਵੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਦਮ ਭਰਦੀ

ਧੀ ਤੇ ਧਰਤ ਸਮਾਨ ਧੀਏ

ਅੰਬਰ ਵਰ੍ਹਦਾ , ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਠਰਦੀ

ਅੰਬਰ ਤਪਦਾ , ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਸੜ੍ਹਦੀ

ਠਰੇ ਜਾਂ ਸਾੜੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਅੰਬਰ ਦੇ ਨਾ

ਧਰਤੀ ਦੀ ਹੋਂਦ ਧੀਏ

ਸੁੰਨੇ ਅੰਬਰ ਦੀ ਧਰਤ

ਬੰਜ਼ਰ ਜ਼ਮੀਨ ਧੀਏ ....

ਖੰਬ ਉਨ੍ਹੇ ਹੀ ਖੋਲੀਂ

ਜਿੰਨੀ ਤੇਰੀ ਉਡਾਨ ਧੀਏ

ਮੁੱਖੋਂ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਬੋਲੀਂ ਜਿਨ੍ਹੀਂ ਤੇਰੀ ਔਕਾਤ ਧੀਏ

ਉਸਨੇ ਤਾਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਦਰਸਾਇਆ

ਮੇਰੀਆਂ ਰੀਝਾਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਔਕਾਤ ਵਿਚਲਾ ਫਾਸਲਾ

ਪਰ ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ

ਮਾਂ, ਧੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਾਲਾ ਸੰਵਾਦ

ਬਸ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ

'ਲੜਕਾ ਲੜਕੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ '

ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਇਤਰਾਜ਼ ਹੈ

ਮੇਰੇ  ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਣ 'ਤੇ

ਪਰ ਭੁਲਦੇ ਨੇ ਸਾਰੇ

ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ

"ਮਨੁੱਖ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਮਨ ਦੇ

ਵਲਵਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ

ਭਾਸ਼ਾ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਹੀ ਤਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ  

ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ

ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ

ਵਾਕ ਬੇ-ਵਾਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ

ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਸ਼ਬਦ ਮੂੰਹ ਚਿੜਾਉਂਦੇ ਨੇ,

'ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸਕਦੀ , ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਨੇ

ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਔਕਾਤ ਚ ਰਹਿਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਨੇ

ਮਾਂ ਦੇ ਵਲਵਲਿਆਂ ਦਾ ਗਰਭਪਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ

ਮਰੇ ਭਰੂਣ ਨੂੰ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ

ਮੈਂ ਮਾਤਮ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹਾਂ

ਚੀਕਦੀ ਹਾਂ , ਚਿਲਾਉਂਦੀ ਹਾਂ ,

ਬਹੁਤ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ ਫੇਰ

ਯੱਕ ਕੇ , ਹਾਰ ਕੇ, ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ

ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਵਲਵਲਿਆਂ ਦਾ

ਭਰੂਣ ਅਣਖੋਰ ਜੰਗਲ 'ਚ

ਦਫ਼ਨਾ ਕੇ

ਪਰਤ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ

ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੈੜਾ ਮੁਕਾਉਂਦੀ ਹੋਈ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੋਈ

ਔਰਤ ਧਰਤ ਤੇ ਮਰਦ ਅਸਮਾਨ

ਫੇਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਨੇ

'ਲੜਕਾ ਲੜਕੀ ਇੱਕ ਸਮਾਨ'....?? 

ਪ੍ਰਵੀਨ ਸ਼ਰਮਾਂ

ਜਗਦੀਸ਼ ਕੌਰ

ਬੰਦਨਬਾਰ  

ਕੁਝ ਖੂਬਸੂਰਤ ਉਮੀਦਾਂ

ਤੇ ਕੁਝ ਚੁਣਿੰਦਾ ਸੁਪਨੇ

ਉਣ ਕੇ ਬੰਦਨਬਾਰ...!

ਟੰਗ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ ਘਰ ਦੇ ਬੂਹੇ 'ਤੇ

ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਲਗ ਪੈਂਦੀ ਹਾਂ ਜਣੇਪਾ-

ਲਗਾਤਾਰ.....!

ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ

ਉਣਦਿਆਂ ਗੋਲ਼ੇ

ਪੋਲੇ ਜਿਹੇ

ਜੀਰਦੀ ਹਾਂ ਸਮੇਂ ਨੂੰ

ਜਰਦੀ ਹਾਂ ਉੱਸਲਵੱਟਿਆਂ ਨੂੰ

ਤੱਕਦੀ ਹਾਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ

ਜਿਥੇ ਬੰਦਨਬਾਰ 'ਚ ਟੰਗੀਆਂ

ਇਹ ਟੱਲੀਆਂ

ਵੱਜਦੀਆਂ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ.....

ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਦਸਮ-ਦਵਾਰ...!

ਕੁਝ ਚੁਣਿੰਦਾ ਸੁਪਨੇ

ਉਣ ਕੇ ਬੰਦਨਬਾਰ...

ਕੱਟਦੀ ਹਾਂ ਜਣੇਪਾ ਲਗਾਤਾਰ...!

ਜਗਦੀਸ਼ ਕੌਰ

ਜਗਜੀਤ ਕੌਰ ਜੌਹਲ

ਭਾਵਨਾਵਾਂ

ਕਦੇ ਕਦੇ

ਜਦ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁੱਲੇ ਵਿੱਚ

ਤੇਰੇ ਜਿਸਮ ਦੀ ਖ੍ਸ਼ੁਬੂ ਆਵੇ

ਇਹ ਨੀਮਾਨਾਂ ਦਿਲ

ਬੜਾ ਹੀ ਤੜਫ ਜਾਵੇ !

ਦਿਲ ਕਾਹਲਾ ਪਵੇ

ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਲਈ

ਪਰ

ਸਮਾਜਿਕ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ

ਮਨ ਘਬਰਾਵੇ !
ਫਿਰ ਇਹੀ ਦਿਲ ਕਹੇ,

ਚੁੱਕ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਝੰਡਾ
ਕਰ ਜੋ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਚਾਵੇ

ਪਰ

ਇਹ ਪਰਵਾਰਿਕ ਇਜ਼ਤਾਂ ਦਾ ਮਸਲਾ

ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਝੰਡਾ

ਪੈਰਾਂ ਥੱਲੇ ਕੁਚ੍ਲਾਵੇ !

ਪਰ ਸਜਨੋ !

ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਓਂ

ਕਦੇ ਕਦੇ

ਮਨ ਬੇਹੁਦ੍ਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਵੇ੧
ਪਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥ ਦੀ ਲੋੜ ਭੀ

ਇੱਕ ਅੜਿਕਾ ਬਣ ਜਾਵੇ

ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ

ਮਲੀਆ ਮੇਟ ਕਰਾਵੇ !

ਜਗਜੀਤ ਕੌਰ ਜੌਹਲ, Warwickshire, United Kingdom

ਗੁਲਸ਼ਨ ਦਿਆਲ

ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ .....................?

ਬਹੁਤ ਡਰਦੀ ਹਾਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਪਾਰ ਜਾਣ ਤੋਂ
ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂਗੀ ਮੈਂ
ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਸਕਾਂਗੀ ਮੈਂ ?
ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ - ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜੂਹ ਨੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਾਣ ਲਿਆ ?
ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਂ
ਮੇਨੂੰ ਦੇਖ ਵਿਲ੍ਹਕ ਉੱਠੀ
ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਹੜ ਮੇਨੂੰ ਆਖੇ
ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਤੇ ਵਿਚ
ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਦੀਆਂ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ
ਸਾਂਭ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ ..
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਜਨਮ
ਧਰਤੀ ਦੀ ਆਬੋ ਹਵਾ ਨੇ
ਮੇਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਤੇ ਮੇਨੂੰ ਦੱਸਿਆ
ਕੀ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਵਿਚ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ਜਪਿਆ ਜਪੁਜੀ
ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਰਾਵੀ ਦੀਆਂ ਛੱਲਾਂ
ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਆਈਆਂ
ਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ
ਅਖੀਆਂ ' ਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਗਈਆਂ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਫਿਰ ਝੰਨਾਂ ਨੇ
ਮੇਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਤੇ
ਤੇ ਆਖਿਆ , " ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ,
ਤੇ ਆਹ ਲੈ ਤੇਰਾ ਮਹੀਵਾਲ !"
ਪਰ ਫਿਰ ਉਹੀ ਕੱਚਾ ਘੜ੍ਹਾ
ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਇਆ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਫਿਰ
ਕਿਸੇ ਜੰਗਲ ਬੇਲੇ ਨੂੰ
ਯਾਦ ਆਇਆ
ਕਿ ਉੱਥੇ ਹੀ ਕਿਸੇ ਝੰਡ ਹੇਠ
ਮੇਰੀ ਪੱਤ ਲੁੱਟੀ ਗਈ ਸੀ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਤੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਨੇ
ਮੇਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਕਮਾਦ
ਵਿਚ ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਬੇ ਆਬਰੂ ਹੋਈ ਸਾਂ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਕਿਸੇ ਖੂਹ ਨੇ
ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ
ਦੀਆਂ ਚੀੱਕਾਂ ਸਾਂਭ ਰੱਖੀਆਂ ਨੇ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਤੇਰੇ
ਅਨਾਰਕਲੀ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੇ
ਮੇਰਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਮੁਲਾਇਮ
ਹਾਸਾ ਪਛਾਣ ਲਿਆ
ਜਿਥੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ
ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ
ਫਿਰ ਉਸੇ ਸ਼ਾਮ ਇੱਕ
ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿਚ ਜਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਹੱੜਪਾਂ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਨੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਆਖਾਂ ਦੀ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ
ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ
ਕੋਈ ਸੁਫਨਾ ਫੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ
ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਕੂੰ
ਮੈਂ ਜੁਦਾ ਹੋਵਾਂਗੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ
ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁੱਲੀਆਂ ਤੇ
ਉਹੀ ਬੋਲੀ ਹੈ
ਜਿਸ ਬੋਲੀ ਵਿਚ
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਲੋਰੀ ਗਾਈ ਸੀ
ਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ
ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਿਖੀ ਸੀ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ
ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਮੇਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੱਲ ਨਾਲ
ਲਾ ਕੇ ਰਖ ਸਕੋਗੇ
ਇੱਕ ਗੈਰ ਮੁਸਲਿਮ ਨੂੰ ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਥੋਂ ਮੇਰਾ ਮਜ਼ਹਬ ਖੋਹੋਗੇ ?
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਵਰਾ
ਪੁੱਛ ਬੈਠਾ
"ਸੁਹਣੀਏ ਕੁੜੀਏ
ਕੀ ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਦਾ
ਮੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਦਿਲ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ?"
ਕੀ ਦਸਾਂਗੀ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ
ਮੇਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲਿਆ
ਸਕੀਨਾ ਦੀ ਅੱਬਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਬਾਰੇ
ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਠਿਕਾਣੇ ਲਾਈ ਸੀ ?
ਕੀ ਦਸਾਂਗੀ ਜੇ ਕਿਸੇ
ਮੇਨੂੰ ਉਸ ਖੂਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਲਿਆ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਕੀਨਾ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਕੁੱਦੀਆਂ ਸਨ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛ ਲਿਆ
ਮੇਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੁਆਚੀ ਧੀ ਬਾਰੇ
ਕਿਸੇ ਆਪਣੇ ਵੱਢੇ ਪੁੱਤ ਬਾਰੇ
ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਕੀ ਦ੍ਸਾਂਗੀ ਮੈਂ
ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜਾਂਗੀ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਨੂੰ ਆਖੇਂਗਾ
ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਗੁਆਚਾ ਸੁਫਨਾ ਸੀ
ਪਰ ਤੇਰੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਤੇਰੀ ਜਾਤ ਲਈ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਗੈਰ ਮਜ਼ਹਬ ਹਾਂ
ਕੀਕੂੰ ਸਮਝਾਵਾਂਗੀ
ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹਾਂ
ਸਾਦ ਮੁਰਾਦੀ
ਕਮਲੀ ਰਾਮਲੀ
ਰੱਬ ਦੀ ਜਾਈ !!!

ਗੁਲਸ਼ਨ ਦਿਆਲ, Fremont, California  

ਅਮਰ 'ਸੂਫੀ'

ਬਾਬਾ ਬਣ ਜਾ ਯਾਰ ......

 ਬਾਬਾ ..ਬਣ ..ਜਾ.. ਯਾਰ, ਕਿ .ਮੌਜਾਂ .ਮਾਣੇਗਾ
ਫਿਰਦਾ ..ਹੈਂ,.. ਬੇਕਾਰ . ਕਿ.. ਮੌਜਾਂ .ਮਾਣੇਗਾ

ਹੱਥ .'ਚ .ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ . ਚੋਲਾ. ਪਹਿਨੀ .ਤੂੰ,
ਰੱਖੀਂ .. ਵਾਲ ..ਖਿਲਾਰ..ਕਿ ..ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਅਠ.. ਦਸ .ਬੀਬੀਆਂ ਸੇਵਕ .ਹੋਵਣ ਕਾਫੀ ਨੇ,
... ਵਧ ..ਜਾਊ ..ਕਾਰੋਬਾਰ ..ਕਿ.. ਮੌਜਾਂ .ਮਾਣੇਗਾ

ਬੋਲੀ .ਮਿਠੇ ..ਬਚਨ,... ਹਲੀਮੀ ..ਰਖੀਂ...ਤੂੰ,
ਵਿਢੀਂ .ਨਾ ..ਤਕਰਾਰ,.. ਕਿ .ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਇਤਰ ..ਫੁਲੇਲਾਂ ..ਚੋਲੇ.. 'ਤੇ.. ਲਾ.. ਕੇ. ਰਖੀਂ,
ਆਵੇਗੀ... ਮਹਿਕਾਰ ..ਕਿ.. .ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਸੋਹਣੇ .ਚੋਬਰ ..'ਬਾਡੀ .ਗਾਰਡ' ..ਰਖ ..ਲਵੀਂ,
ਹਥਾਂ ..ਵਿਚ ..ਹਥਿਆਰ,. ਕਿ .ਮੌਜਾਂ ਮਾਣੇਗਾ

ਸਾਧੂ ..ਗੱਲਾਂ .. ਦਾ ..ਖਟਿਆ.. ਹੀ .ਖਾਂਦੇ .ਨੇ,
ਛੱਡੀਂ...ਗੱਲਾਂ...ਮਾਰ ..ਕਿ ...ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਵੋਟਾਂ ...ਵੇਲੇ.. ਵੇਖੀਂ ...ਕਿਦਾਂ ...ਆਉਂਦੇ ..ਨੇ,
ਆਗੂ .ਬੰਨ .ਕੇ .ਡਾਰ.. ਕਿ ..ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਨਾ ..ਲਾਗਤ,. ਨਾ ..ਡਰ. ਹੈ .ਭੋਰਾ .ਘਾਟੇ ਦਾ,
ਚੰਗੈ ....ਕਾਰੋਬਾਰ ...ਕਿ ...ਮੌਜਾਂ ...ਮਾਣੇਗਾ

ਮੂੰਹੋਂ .ਸਹਿਜ .ਸੁਭਾਅ .ਹੀ .ਉਚਰੀਂ .ਤੂੰ .ਏਦਾਂ,
'ਹੋ .ਜੂ ..ਬੇੜਾ. ਪਾਰ'. .ਕਿ. .ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਹੌਲੀ .ਹੌਲੀ .ਤੇਰਾ .ਵੀ. ਕੰਮ.. ਰਿੜ .ਪਾਊਗਾ,
ਭਾਵੇਂ ...ਸਾਧ ..ਹਜ਼ਾਰ ...ਕਿ.. ਮੌਜਾਂ. ਮਾਣੇਗਾ

ਗੱਲ .ਗੁਪਤ. ਹੈ. ਕੰਨ. 'ਚ . ਦੱਸਾਂ ..ਨੇੜੇ. ਹੋ,
ਜਾਈਂ ..ਬਾਜ਼ੀ .ਮਾਰ... ਕਿ ...ਮੌਜਾਂ ...ਮਾਣੇਗਾ

ਥਾਂ ..ਥਾਂ. ਤੋਂ ..ਫਿਰ. ਤੈਨੂੰ. . ਸੱਦੇ . ਆਵਣਗੇ,
ਕਰਨ ..ਲਈ ..ਪਰਚਾਰ ..ਕਿ. ਮੌਜਾਂ .ਮਾਣੇਗਾ

ਡੇਰਾ.. ਇਕ ..ਬਣਾ ..ਲਈਂ .. ਵੱਡਾ .ਸਾਰਾ. ਤੂੰ
ਰਖੀਂ ....ਸੇਵਾਦਾਰ....ਕਿ..... ਮੌਜਾਂ... ਮਾਣੇਗਾ

ਲੋਕੀਂ .. ਖੁੱਲ੍ਹੀ..ਮਾਇਆ.. .ਮੱਥਾ..... ਟੇਕਣਗੇ
ਆ.. ਤੇਰੇ ...ਦਰਬਾਰ ..ਕਿ ..ਮੌਜਾਂ... ਮਾਣੇਗਾ

ਜਿਹੜਾ ਮੱਥਾ ਟੇਕੇ ਤੂੰ ਬੁੜ .ਬੁੜ ..ਕਰ. ਦੇਈਂ
ਰੱਖੇ .ਸੁਖ. .ਕਰਤਾਰ ..ਕਿ. ..ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਇਸ. ਧਨ. ਉੱਤੇ .ਕੋਈ. ਟੈਕਸ. ਲਗਦਾ. ਨਈਂ
ਨਾ ..ਪੁੱਛੇ .. ਸਰਕਾਰ ..ਕਿ.. ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਮਿਤਰਾ ! ਗੇੜਾ.. ਮਾਰੀਂ ...ਵਿਚ. .ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ..ਦੇ
ਪੱਠੇ. ਲੈ ..ਜਾਈਂ ..ਚਾਰ ..ਕਿ .ਮੌਜਾਂ. .ਮਾਣੇਗਾ

ਕਿਰਤੀ. ਬੰਦੇ .ਸੁਖ. ਵਿਹਲੜ .ਤੋਂ .ਲਭਦੇ. ਨੇ
ਡਾਢੇ . ਨੇ. ..ਲਾਚਾਰ... ਕਿ...ਮੌਜਾਂ.. ਮਾਣੇਗਾ

ਤੇਰੇ ...ਕਾਲੇ ..ਕਾਰੇ.. .ਚੋਲਾ...ਢਕ ...ਲਊਗਾ
ਲੋਕੀਂ... ਭੁੱਲਣਹਾਰ.. .ਕਿ.... ਮੌਜਾਂ.. ਮਾਣੇਗਾ

ਜਿੰਨੇ.. ਵੀ ...ਜੀ ..ਚਾਹੇ ..ਤੂੰ ..ਅਪਰਾਧ ਕਰੀਂ
ਬਖਸ਼ੂਗੀ .. ਸਰਕਾਰ ...ਕਿ ..ਮੌਜਾਂ.. ਮਾਣੇਗਾ

ਕੰਮ . ਤੇਰੇ.. ਨੂੰ ...ਆਪੇ... ਸੇਵਕ ...ਵੇਖਣਗੇ
ਪੱਕੇ ...ਸੇਵਾਦਾਰ.. ..ਕਿ.... ਮੌਜਾਂ. ..ਮਾਣੇਗਾ

ਉਹ ...ਹੀ ...ਰੋਗੀ ...ਤੇਰੇ ...ਕੋਲ ..ਆਵਣਗੇ
ਮਨ. ਦੇ ..ਜੋ ..ਬੀਮਾਰ ..ਕਿ.. ਮੌਜਾਂ. ਮਾਣੇਗਾ

ਸਾਧਗਿਰੀ .. ਦੀ ..ਖੇਡ .ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ .ਹੈ
ਲੋਕ ..ਮਨਾਂ. .ਤੇ .ਭਾਰ ..ਕਿ ..ਮੌਜਾਂ .ਮਾਣੇਗਾ

ਇਕ ..ਵਾਰੀ ..ਜੇ .ਤੇਰੀ .ਗੱਡੀ. ਰਿੜ੍ਹ ਪਈ ਤਾਂ
ਹੋ .ਜਾਊ.. ਜੈ. ਜੈ ..ਕਾਰ. ਕਿ .ਮੌਜਾਂ. .ਮਾਣੇਗਾ

ਤੇਰੇ...ਮਗਰੋਂ ... ਤੇਰਾ ..ਪੁੱਤਰ .. ਮੌਜ. ..ਕਰੂ
ਐਸ਼ ..ਕਰੂ ..ਪਰਿਵਾਰ. .ਕਿ.. ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਵੱਡੇ. .ਨਾਮੀ ..ਘਰ ..ਦੇ ..ਰਿਸ਼ਤੇ ...ਆਵਣਗੇ
ਘੁੱਦੂ .. ਦੇ ...ਲਈ ...ਯਾਰ .ਕਿ .ਮੌਜਾਂ ਮਾਣੇਗਾ

ਪੜ੍ਹਲਿਖ ਕੇ ਤੂੰ .ਕਿਹੜਾ. ਡੀ..ਸੀ..ਲੱਗ ਗਿਆ,
ਫਿਰਦੈਂ ...ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ... ਕਿ... ਮੌਜਾਂ ..ਮਾਣੇਗਾ

ਯੂ. ਪੀ, ਸੀ. ਪੀ. .ਵੱਲੇ .ਜਾ. ਫਾਰਮ .ਲੈ. ਲਈਂ
ਵਿਕਦੇ .. .ਟੱਕ ..ਹਜ਼ਾਰ. ਕਿ. .ਮੌਜਾਂ. ਮਾਣੇਗਾ

ਨਾਲ ..ਭਰਾ. .ਦੇ ..ਭਾਵੇਂ ..ਠੱਗੀ . ਮਾਰ. .ਲਵੀਂ,
ਸ਼ਰਮ ..ਨਾ ..ਮੰਨੀ. ਯਾਰ.. ਕਿ. ਮੌਜਾਂ .ਮਾਣੇਗਾ

ਗੱਡੀ.... ਉੱਤੇ .. ਰੱਤੀ .. ਬੱਤੀ. . ਲਾ ...ਛੱਡੀਂ,
ਰੱਖੀਂ ...ਔਡੀ ....ਕਾਰ ..ਕਿ ..ਮੌਜਾਂ ...ਮਾਣੇਗਾ

ਬਾਬਾ ..ਬਣ.. ਕੇ ..ਵੇਖ. .ਸਲਾਮਾਂ .ਹੁੰਦੀਆਂ. ਨੇ
ਗਲ ..ਵਿਚ ..ਪੈਂਦੇ ..ਹਾਰ.. ਕਿ. ਮੌਜਾਂ. ਮਾਣੇਗਾ

ਵਿਚ.. ਜੰਜਾਲਾਂ ..ਕਾਹਤੋਂ .ਉਲਝਿਆ .ਤੂੰ .ਯਾਰਾ
ਮੇਰੀ .ਮੰਨ .. ਲੈ ..ਯਾਰ ..ਕਿ ...ਮੌਜਾਂ..ਮਾਣੇਗਾ

ਬਾਬਾ ..ਬਣਨ.. ਦੇ ..ਹੋਰ .ਬੜੇ .ਫਾਇਦੇ. 'ਸੂਫੀ'
ਡਰਦੀ ..ਹੈ ..ਸਰਕਾਰ ..ਕਿ.. .ਮੌਜਾਂ ...ਮਾਣੇਗਾ

ਅਮਰ 'ਸੂਫੀ' 9855543660.

ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ

ਗੀਤ 

ਅੱਖਾਂ ਦੱਸਣ ਕਹਾਣੀ ਕਿੰਝ ਰੋ ਰੋ ਬੀਤੇ ਰਾਤ ।
ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਸੌਗਾਤ ।

ਕਿਸ ਦਰ ਉਤੇ ਜਾਵਾਂ ਕਿਹੜਾ ਪੀਰ ਮੈ ਧਿਆਵਾਂ ।
ਮੇਰਾ ਮਾਹੀ ਮੁੜ ਆਵੇ ਲੱਖ ਸ਼ਗਨ ਮਨਾਵਾਂ ।
ਉਹਦੇ ਬਿਨਾਂ ਇਥੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਪੁਛਦਾ ਨਹੀਂ ਬਾਤ ।

ਤਾਰੇ ਭਰਦੇ ਗਵਾਹੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਜਾਗਕੇ ਲੰਘਾਈਆਂ ।
ਮੇਰੇ ਪੋਟੇ ਘਸ ਗਏ ਲੱਖ ਔਸੀਆਂ ਵੀ ਪਾਈਆਂ ।
...ਮੇਰੀ ਮੱਸਿਆ ਬਣੇ ਕਦੇ ਪੁੰਨਿਆ ਦੀ ਰਾਤ ।

ਵੇ ਮੈ ਨਿੱਤ ਹੀ ਸੁਨੇਹੇ ਹੱਥ ਕਾਸਿਦਾਂ ਦੇ ਘੱਲੇ ।
ਤੇਰੀ ਕਰਦੇ ਉਡੀਕ ਅੱਜ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ ਝੱਲੇ ।
ਮੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣੀ ਕਦੋਂ ਵਸਲਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ।

ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਨਿਆਣੀ ਡਾਹਢਾ ਇਸ਼ਕੇ ਦਾ ਰੋਗ ।
ਜਿੰਦ ਬਿਰਹੋਂ ਸਤਾਈ ਕੱਲੀ ਬਹਿਕੇ ਕਰੇ ਸੋਗ ।
ਸੰਧੂ ਆਣਕੇ ਬਚਾ ਲੈ ਮੋਤ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੀ ਘਾਤ

ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ